NOWE WOJNY Z CESARSTWEM AUSTRIACKIM I ROSJĄ

maciej orłoś Kilkunastoletni okres względnego pokoju zewnętrznego i pozornego spokoju wewnętrznego „okresu tulipanów\" zakończył się nie najlepiej: rewolucja „czerwonych turbanów\" ujawniła istnienie ostrych konfliktów i sprzeczności socjalnych, a równocześnie znów zarysowały się elementy nowych powikłań wojennych. Turcja nie mogła pozostać wyizolowaną wyspą pokoju, gdy naokoło jej granic toczyły się wojny. Z jednej strony nie brakło w Turcji nieprzejednanych fanatyków wciąż marzących o pod-bojach, pragnących odzyskać utracone na rzecz wrogów terytoria, zwolenników teorii, że można poprzez nowe sukcesy wojenne odzyskać dawną sławę, a zarazem przywrócić porządek wewnętrzny. Z drugiej strony sąsiedzi Turcji, przekonani o jej słabości, tym łatwiej kierowali w stronę jej granic swe dążenia ekspansywne. Na zachodzie chciwym okiem spoglądały na posiadłości tureckie zarówno cesarstwo austriackie, jak i Rosja, na wschodzie trwał wciąż konflikt z Persją, to przycichając, to znów rozpalając się nowym płomieniem. Konflikt ten przez prawie 14 lat absorbował znaczne siły i choć w stolicy nie dawał się odczuwać, stanowił przedmiot troski czynników rządzących i odciskał swe piętno na wydarzeniach i nastrojach wewnętrznych. Odwracał on uwagę od spraw europejskich, hamując inicjatywę i obnażając słabość Turcji. Dlatego też obawiając się reperkusji spraw perskich na politykę w Europie Turcja zgodziła się na warunki pokoju z Persją pozbawiające ją wszystkich zdobyczy. szkolenia