SPRAWY ZAGRANICZNE ZA AHMEDA HI

Książki, forum o książkach Na początku panowania Ahmeda III Turcja stała z dala od konfliktów, które w tym okresie rozgrywały się u granic imperium osmańskiego. Dwie wielkie wojny groziły wciągnięciem Turcji do nowego konfliktu. Od szeregu lat trwała na Zachodzie wielka wojna, tak zwana wojna o sukcesję hiszpańską, będąca potężną rozgrywką pomiędzy Habsburgami a Francją Ludwika XIV, odbijająca się silnym echem i na Wschodzie. Na Węgrzech wybuchł bunt Węgrów pod wodzą Franciszka II Rakoczego (1703), który korzystał z poparcia Francji. Tak Ludwik XIV, jak i Rakoczy usiłowali zainteresować sułtana tą walką, tłumaczyli mu, aby skorzystał ze słabości Wiednia i próbował odzyskać stracony w Karłowicach szmat ziemi, odbudować autorytet na Bałkanach. Na początku XVIII w. druga wojna wstrząsnęła wschodem Europy: była to wojna Rosji Piotra I ze Szwecją Karola XII, zwanego w Turcji Dcmirbas (Żelazna Głowa), w której Polska pod rządami Sasów znalazła się po stronie Rosji. Turcja mimo nacisku i prób dyplomatycznych stała zrazu na uboczu, sympatyzując platonicznie to z Francją i insurgentami węgierskimi, to znów ze Szwedami i proszwedzką frakcją w Polsce (Stanisław Leszczyński), do czynnego konfliktu nie dała się jednak ani tu, ani tam wciągnąć. Ale po bitwie pod Połtawą Karol XII ze swą świtą i częścią wojsk zbiegł pod ochronę sułtana, a ścigające go wojska rosyjskie naruszyły granicę turecką. Stało się to pretekstem do nowego konfliktu. Kotły kondensacyjne